Berlaarse pingpongers overwinnen heuvels Ronde van Vlaanderen

De leden van TTK Dylan Berlaar zijn voor de derde keer een sportieve uitdaging aangegaan in de Vlaamse Ardennen. Onder een stralend zonnetje werd genoten van het parcours van de Ronde van Vlaanderen. Deelnemer Joeri Huyskens blikt voor onze website terug. 

Op zaterdagmorgen 17 mei 2014 kwamen de meest enthousiaste fietsers bij mekaar op de parking van TTK Berlaar voor een fietstocht in de Vlaamse Ardennen. Een klein aantal personen reed rechtstreeks naar de vertrekplaats in Munkzwalm aangezien dit voor hen beter uitkwam. Net zoals de twee vorige fietstochten, hadden Jan en Veerle opnieuw een voortreffelijke organisatie neergezet. Zowel het parcours als de eet-en drankgelegenheden waren perfect geregeld om er een mooie familiefietstocht van te maken. De bende bestond dit jaar uit maar liefst negenentwintig deelnemers: dit waren de vaste habitués zoals Werner, Gert, Wim, Dirk, … en aantal nieuwe gezichten zoals Yordi, Nathalie, Patrick, Carina,.. . Verder mogen we ook Ronald natuurlijk niet vergeten die alweer voor de nodige ondersteuning zorgde met de Maes-bezembus.

Het recept voor deze tocht is nog steeds hetzelfde als de voorgaande jaren: een fietstocht van ongeveer 65km in de Zwalmstreek die een 6-tal klassieke hellingen uit de RVV bevat. Dit aan een gezapig tempo zodat iedereen dit aankan en hetwelk voor de liefhebbers uit te breiden valt met enkele extra kuitenbijters. Ook worden er de nodige tussenstops voorzien in lokale cafeetjes om even op adem te komen en wordt de dag afgesloten met een diner in het restaurant De Zwalmkoets.

Enkele opvallende trends dit jaar: de intrede van de fietshelm, wat voor meer veiligheid zorgt voor het fietsen in groep. Dit gebeurde op aanraden van Karin, de mama van Vincent en werd door de meeste onder ons goed opgevolgd. Verder waren er dit jaar ook meer echte koers(race)fietsen wat de professionaliteit van de fietstocht gevoelig deed toenemen. En tot slot de toename van het aantal elektrische fietsen. Een ideale uitvinding voor de minder fervente fietser om zo toch mooie fietstochten te kunnen maken.

Het weer was ons dit jaar opnieuw zeer goedgezind: een stralende zon met een aangename temperatuur van in de twintig graden en praktisch geen wind. Er werd op tijd gestart rond 10u30 aan de sporthal van Munkzwalm. We begonnen rustig met een aantal kilometers door het mooie landschap van de Zwalmstreek totdat we aan de Schelde kwamen. Hier volgden we het jaagpad langs de Schelde tot in Oudenaarde waar we even pauzeerden en waar sommigen nog snel hun lunch konden kopen. Vervolgens fietsten we opnieuw enkele kilometers langs de Schelde tot we aan de eerste serieuze beklimming van de dag kwamen: de Oude Kwaremont.

De Oude Kwaremont is een helling van rond de 2200m waarbij de eerste 600 m een smalle asfaltweg is en de overige 1600m een kasseiweg tot op de top. De steilste stukken op deze helling waren 11%. Iedereen reed de beklimming op zijn eigen tempo naar boven waarbij sommige een sprintje deden tot op de top. Ronald stond ons boven op te wachten met een welverdiende lunch. Lunchen deden we in de taverne bovenop de Oude Kwaremont waarbij we een mooi uitzicht hadden over de omgeving.

Na de lunch vervolgden we onze tocht door het heuvelachtige landschap. Voor de liefhebbers was er nog extra lus over heuveltjes zonder naam waarna we opnieuw samenkwamen aan de voet van Paterberg.

De Paterberg was de tweede bekende helling van de dag. Dit is een veel kortere helling van maar 400m, maar wel heel wat steiler met een gemiddelde stijgingspercentage van 12,5% waarbij de steilste stukken opliepen tot 20%. Ook hier probeerde iedereen op zijn eigen tempo naar de top te rijden. Wat ook voor de meeste onder ons lukte. Opnieuw een mooie prestatie voor ons allen.

Nadat we even uitgerust hadden, gingen we op weg naar de meest befaamde berg van de Vlaamse Ardennen: de Koppenberg. Dit is de meeste befaamde helling door het maximale stijgingspercentage tot 22% wat het tot de steilste helling van allemaal maakt. Verder liggen de kasseien er meestal niet al te goed bij. Iedereen begon opnieuw rustig op zijn eigen tempo aan het begin van de klim. Na enkele honderden meters moeten de eersten onder ons afstappen. Totaal geen schande door de moeilijkheidsgraad van deze helling. Bijna tot stilstand komend of zwalpend over de weg deden de anderen onder ons alle moeite van de wereld om toch maar boven te geraken. Verbazingwekkend veel fietsers geraakte tot boven. Veel meer dan twee jaar gelden, de ervaring doet hier voor vele wonderen. Sommigen onder ons waren zelfs zo goed bezig dat ze als eerste boven wilden komen en ook hier een sprintje inzette.

Na de Koppenberg zetten we onze tocht door de Vlaamse Ardennen lustig voort waarbij we onderweg nog twee bekende hellingen tegenkwamen: de Taaienberg en de Eikenberg. Stuk voor stuk leuke hellingen, maar niet zo steil als de Koppenberg en de Paterberg. Gelukkig maar want de vermoeidheid begon voor menige fietser onder ons parten te spelen. Nog het vermelden waard is de leuke drankstop in het dorpje Mater waar iedereen even op adem kon komen. Zeker voor diegene onder ons die er voor kozen om er eerst nog een extra lus bij te doen. In deze extra lus zaten niet zo’n bekende hellingen, de Kapelleberg en de Varentberg, maar je moet het toch maar doen om ook hier boven te geraken. Veerle had er ondertussen voor gezorgd dat de minder ijverige fietsers niet verloren reden en reeds in het café zaten te wachten op de anderen.

Na de drankpauze in Mater vatten we het slot van deze leuke fietstocht aan met enkele rustige kilometers door het mooie landschap totdat we aankwamen bij de laatste helling van de dag: de Molenberg. Op deze laatste beklimming geraakte bijna iedereen probleemloos tot boven. Nadien fietsten we in een gezapig tempo terug tot aan de sporthal van Munkzwalm zodat we omstreeks half 6 s’avonds konden gaan genieten van een welverdiende douche. Enkele onder ons vertrokken direct huiswaarts doordat zij s’avonds nog andere activiteiten gepland hadden.

Verder mag het ook gezegd worden dat de dames onder ons het wonderlijk deden, zowel met als zonder elektriciteit. Ook de niet zo fervente fietsers deden het geweldig door een behoorlijk aantal bergjes en de vele kilometers te overwinnen.

Om 19:00 werden we verwacht in de Zwalmkoets voor een welverdiend 3-gangen menu met een lekkere Breydelham of longvis en goeie wijn à volonte. Heerlijk tafelen en boeiende discussies zorgden ervoor dat iedereen omstreeks 23u voldaan naar huis terugkeerde. Voor de meeste onder ons alweer een geslaagde editie. Deze tocht is dus zeker voor herhaling vatbaar. 

door Joeri Huyskens
foto's familie Degraef en Ronald Fredrickx - meer beelden hier

Forums: